کوثر فخری                                                     

عضو سابق شورای مرکزی انجمن هورامان جوان                                                   

به نام حق 

دلم مي خواهد بنويسم!نوشتن از اولين روزهايي كه «انجمن هورامان جوان» در حال شكل گرفتن بود تا اكنوني كه پايه ي محكم و استواري گرفته است. اما آنقدر خاطرات زياد هستند كه شايد بتوان چندها كتاب با آن خاطرات نوشت. روزهايي شيرين و زيبايي كه هرازگاهي چند تلخي هايي در خود نهفته داشت.

خيلي ها نمي توانند تصور كنند كه در شهري چند ميليون نفري مانند تهران، اقليتي كوچك كه از دل كوه هاي هورامان آمده اند،‌ بتوانند همديگر را اينگونه گرم و صميمي پيدا كنند و با هم و در كنار هم،‌ هوراماني كوچك تر بسازند...آنهم هوراماني كه به دست نسل هاي جوانش شكل بگيرد. اينجا هوراماني ساخته ايم كه از نفس هاي پر نشاط جوانانش سرسبز است و استواري قدم هاي اين فرزندان خلف هورامان  يادآور «شاهو» و «آتشگاه» و ديگر كوه هاي آن سرزمين رويايي است. جوانان پرشور و هيجاني كه همچون چشمه سارانش روان و سرزنده اند و اكنون دركنار هم، چون «سيروان» با ابهت و با وقار  به سوي شكافتن دلِ صخره هاي سنگي مشكلات پيش مي روند...

 جلسه هاي اوليه ي تشكيل «انجمن هورامان جوان» در فضايي سرد و در عين حال هيجان انگيز برگزار شد. اولين باري كه همه اعضاي هيأت مؤسس همراه با اعضايي كه تازه به عضويت انجمن در آمده بود، براي انتخاب اولين شوراي مركزيِ انجمن با هم تشكيل جلسه دادند. مجبور شديم در يك زير زمين جمع شويم،‌اگرچه جايِ نامناسب و بدي نبود ولي فضاي كافي براي تعداد 350 نفر جوان هورامي را نداشت،‌ هرچند كه تعداد اعضاي انجمن در آن زمان به بيش از 40 نفر هم نمي رسيد. بالاخره انتخابات انجام شد و 5 نفر براي اعضاي اصلي انجمن و 2 نفر به عنوان عضو علي البدل انتخاب شدند. يك نفر بازرس اصلي و يك نفر بازرس علي البدل نيز انتخاب شدند.

اولين جلسه اعضاي شوراي مركزي همان روز برگزار شد و 9 نفر عضو اصلي و علي البدل همگي حضور داشتند. اين 9 عضو به همراه تعدادي از هيات موسس تشكيل جلسه دادند و چون همگي متعلق به يك فرهنگ و هويت بوديم،‌خيلي زود با هم آشنا شديم و از هورامانمان گفتيم... اكنون كه حدود يكسال و چند روز از تشكيل اولين جلسه ي انجمن مي گذرد به خود مي باليم كه از هورامان گفتن چه معجزه اي در ژرفاي يك اقيانوس دلتنگي و غريبي پديد آورده است. آري! بارها از خويشتن و از هويتمان گفتيم و شنيديم تا اكنون توانستيم به حدودِ  350  تا 400 نفر از اعضاي «انجمن هورامان جوان» نيز از دغدغه ها و مسائل مربوط به زندگي كردن يك هورامي در ابرشهري مانند «تهران» بگوييم. انتقال اين گفته ها و شنيده ها كار آساني نبود،‌ همانگونه كه دعوت به عضويت از اين اعضا كار ساده اي نبود. هر كدام از اين جوانان در قسمتي از اين شهر زندگي مي كردند و راه ارتباطي با آنان مي توانست فقط يك وبلاگ ساده باشد. آنهم در صورتيكه آنان كلمه اي به اسم هورامان را سرچ مي كردند و به دنبال همان دغدغه ها و تفكرات انجمن هورامان جوان باشند!

اما روابط و مراسماتي كه برگزار مي شد نيز يكي از بهترين محيط ها براي جذب اعضاي جديد بود. برنامه هاي زيادي در نظر گرفته شد تا انجمن بتواند اعضاي جديد خود را بشناسد و اقدام به جذب آنان بكند..برنامه هايي مثل «كوهنوردي»، «نشست هاي ماهانه» ، «نقد و بررسي كتاب»‌، « شبي با هورامان»، « كنسرت هاي كردي»،‌«تئاتر» و ... تدوين اين برنامه ها كار بسيار سخت و طاقت فرسايي بود زيرا كه بعد از شش ماه از تشكيل اولين جلسه تنها  4 نفر  از 9 نفر اعضاي اصلي و علي البدل هورامان باقي مانده بودند و 5 نفر ديگر از اعضاي انجمن بنا به دلايل و مشكلاتي نتوانستند، انجمن را همراهي كنند. شايد در طول هفته سه تا چهار بار براي يك برنامه ي خاص جلسه اي ترتيب داده مي شد تا اعضا بتوانند به امور مربوط به آن برنامه به توافق برسند و برايش برنامه ريزي كنند. در هرصورت سياست اوليه ي انجمن و اعضاي اصلي شوراي مركزي جذب هورامي هاي جوانِ ساكنِ تهران بود و براي اين مهم بايد اين چهار عضو تمام سعي خود را مي كردند.

بار ديگر موعد انتخابات «انجمن هورامان جوان»‌ فرا رسيد و اعضاي اصلي و هيات موسس اين انجمن افتخار اين را دارد كه اين بار تعدادِ اعضاي رسمي، نيمه رسمي و افتخاري انجمن به بيش از چند صد نفر رسيده اند و همگي در شهر تهران گرد هم آمده اند تا بار ديگر همفكر و همقدم با هم از هورامان و هويتشان بگويند، از مشكلات مشتركشان و از دغدغه هاي زندگي در يك كلان شهر،‌ از گذشته ها بگويند تا چراغي در دست به سوي آينده پيش بروند،‌ با هم و در كنار هم باز هم روان و سرزنده به سوي هوراماني كوچك اما مترقي پيش بروند.

در آخر به دوستان عزیزم که برای رهبری انجمن هورامان جوان در سال جاری انتخاب شده اند تبریک می گویم و برایشان آرزوی موفقیت می نمایم.